مقدمه
از دیرباز سخن تغییر خط فارسی از موضاعات پر تنش و بسیار بحث برانگیز طبقه باسواد جامعه ی ایران بوده و تبدیل آن به خط لاتین همواره طرفداران و مخالفین بسیار داشته است. از میرزا فتح علی آخوندزاده تا احمد کسروی تا تقی زاده و سعید نفیسی همگی کوششهای بسیار برای معرفی رسم الخط جدیدی که بتواند آواهای فارسی را بطور جامع ادا کند انجام گردید که متأسفانه هیچیک از این تلاشها بثمر نرسید.

نظرات مختلفی در مورد عدم کفایت خط کنونی از جانب بعضی از روشنفکران ما شده که در این بین تنها به درج نظر دکتر رحمت مصطفوی ، مدیر مجله ی روشنفکر بسنده میکنم که الفبای فعلی فارسی را “مردار” نامید و گفت :
« این خط مثل بختک روی زبان ما، روی روح و فکر نوآموزان ما و روی روح و فکر همه ی کسانی که حرفه شان نویسندگی یا ادبیات نیست و خط را برای احتیاجات روزانه و شغلی می خواهند افتاده است”
وی در پایان مقاله خود افزود:
« در ترکیه، تیراژ روزنامه های درجه اول از ٢٠٠ هزار بیش تر است. در ایران تیراژ بزرگ ترین روزنامه ها به یک سوم این تعداد هم نمی رسد، چرا ؟
برای این که یک ترک با سواد خیلی عادی، در حدود شش ابتدایی ما، که روزنامه ی ترکی در دستش می گیرد، تردید ندارد که روزنامه را می تواند بخواند، اسامی ناآشنا را، اعم از داخلی و خارجی، می تواند درست تلفظ کند و می تواند آن را با صدای بلند برای دیگران بخواند. چند درصد از باسوادهای ایرانی می توانند روزنامه ای را با صدای بلند بخوانند و ده بار و بیست بار بر سر تلفظ کلمه ای، اعم از ایرانی و بیگانه، گیر نکنند ؟ »
(برگرفته از وبلاگ اقای آریا ادیب به آدرس http://aryaadib.blogfa.com/post-210.aspx ).

در همین زمینه، سایت ذیل مشکلات خط فارسی را بطور جامعتری شرح داده است.
http://www.eurobaluchi.com/alphabet/xatt.htm

نگارنده که چندیست در صدد عرضه نظرات خود در این زمینه بصاحبنطران و اهل فن بوده،  با اعتقاد بر اینکه مبتوان با استفاده از حروف کنونی انگلیسی و انطباق آن بر آواهای فارسی دستآورد بسیار سودمندی را بحضور هموطنان عزیز عرضه داشت، از این موقعیت استفاده برده و ماحصل کوشش خود را بدینوسیله خدمت دوستان عزیز تقدیم نموده و امیدوار است که هموطنان در ازاء با ارسال نظرات سازنده  خود اینجانب را در این زمینه یاری دهند تا بتوان هرچه سریعتر با مشارکت یکدیگر نتیجه مطلوبی را در خدمت هم میهنان عزیز قرار داد.
در خاتمه باید به این امر اشاره شود که  کوشش اینجانب در جهت جایگزینی این خط با خط کنونی فارسی نبوده بلکه تنها دست یافتن به خطی است که در موارد فنی و علمی مددکار اهل علم باشد، هرچند این خط پیشنهادی توان بنمایش گذاشتن موارد ادبی را هم همچنانکه نمونه هائی از آنرا در برگه “اشعار فارسی با خط نوین” ملاحظه میفرمائید، بنحو احسن دارا میباشد.

منوچهر پرویزی
خرداد  1391